De levensloop van

Jonge jaren

Zijn vader was in zijn jonge jaren onder meer goochelaar, een van de bekendste in Amsterdam. Hij begaf zich in kunstkringen in Amsterdam, vooral links-anarchistische groepen. Vrijdenker Anton Constandse en schilder Melle Oldeboerrigter waren vrienden van pa. Zijn vader was een van de eerste dienstweigeraars in Nederland.

Tijdens de oorlog dook pa onder en zagen hij en zijn moeder hem weinig. Hij verhuisde van het ene na het andere adres. Pim zelf werd toen vaak door zijn tante opgevangen.

Na de oorlog ging Pim eerst werken voor zijn vader, die een schoonmaakbedrijf had opgericht. Hij deed ook de ramen. Pim kan daar erg amusante verhalen over vertellen: dat hij bij dichter Jan Elburg buitenom en zonder ladder de ramen ging lappen. Hij ging gewoon in de vensterbank staan. De dichter kreeg een hartverzakking toe hij daar de jeugdige Pim zag.

Na de oorlog sloten Pims ouders zich aan bij de Getuigen van Jehova. En ook Pim hoorde daarbij. Hij bezocht geregeld de Koninkrijkszaal, maar hij ging niet langs de deuren.

Pim wilde beeldend kunstenaar worden. Hij was helemaal overdonderd toen hij zag dat zijn vader bevriend was met Melle, een van Pims grote voorbeelden in de beeldende kunst.

Pim werd graficus en vooral etser en kreeg les van onder anderen Melle op de Rijksschool voor Kunstnijverheid, de voorloper van de Gerrit Rietveld Academie. Hoofdopleider van Pim was Ap Sok.

De ‘school voor de kunstnijverheid’ zoals zij de instelling noemden, kreeg in het naoorlogse Amsterdam de voorkeur boven de Rijksacademie voor Beeldende Kunst daar laatstgenoemde in de oorlogsjaren de kant van de bezetter had gekozen.

Op de ‘school’ ontmoette hij Francine, zijn latere vrouw, die vijf jaar ouder was en keramiek deed. Pas 15 jaar na hun afstuderen kwamen ze elkaar opnieuw tegen en traden ze in het huwelijk.

Pim heeft een geheel eigen handschrift ontwikkeld in de grafiek. Je ziet er de invloed van Melle en Co Westerik in. Hoewel Pim liever niet van beïnvloeding spreekt, want hij heeft zijn eigen richting gekozen, van etsen van wielrenners bijvoorbeeld. Pim zelf was een verdienstelijk wielrenner.

Goochelen doet Pim trouwens ook.

Pim kreeg eind jaren zestig begin zeventig een baan bij de afdeling kunstzaken van de gemeente Hilversum. Hij zette in die stad het grafisch atelier op en leidde dit tientallen jaren. Veel inwoners van het Gooi gingen bij hem in de leer. Pim gaf daarnaast les in Hamdorff in Laren en in het Rosa Spier Huis.